Związek Radziecki

Monety radzieckie (rubel i kopiejki) krążyły od 1917 do 1991 roku i były jedyną walutą w 15 krajach: Rosji, Ukrainie, Gruzji, Białorusi, Uzbekistanie, Armenii, Azerbejdżanie, Kazachstanie, Kirgistanie, Mołdawii, Turkmenistanie, Tadżykistanie, Łotwie, Litwie i Estonii. Po rozpadzie ZSRR rubel radziecki był używany w państwach postsowieckich (strefa rubla) do 1993 roku w tych krajach: Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Mołdawia, Armenia i Gruzja.

Monety okolicznościowe ZSRR były wydawane w ZSRR w latach 1965-1991. Prawie każda moneta była bita technologią proof.

Znane symbole na monetach komunistycznych to młot i sierp. Monety były bite w Moskwie i Leningradzie. W 1961 roku jeden rubel (1 SUR) był wart 0,987412 grama złota, ale wymiana na złoto nigdy nie była dostępna dla ogółu społeczeństwa.

W latach 80. średnia płaca pracownika wynosiła mniej niż 100 rubli miesięcznie. Klasa niższa otrzymywała 60 rubli miesięcznie. Sprzątaczka zarabiała 70 rubli, ślusarz 80 rubli, a dobry murarz mógł zarobić 150 rubli, pracując bez urlopów.  

W lokalnych sklepach nie było gdzie wydać pieniędzy. Bez kapitalizmu sklepy były puste, wybór towarów był ubogi. Prywatne przedsiębiorstwa nie istniały, a spekulacja była karana więzieniem. Czasami deficytowe towary były dostępne w lokalnych sklepach, na przykład ubrania produkowane w innych krajach komunistycznych, takich jak Jugosławia, Czechosłowacja czy Niemcy Wschodnie. 

Samochód "Żiguli" kosztował około 5000 rubli i trzeba było czekać w kolejce przez dziesięciolecia. Ludzie płacili 3000 - 7500 rubli za każdy używany samochód, aby go szybciej dostać. Szczęśliwcy mogli sprzedać nowy samochód za trzykrotnie wyższą cenę, na przykład za 15000 rubli. Jeśli chciałeś kupić dżinsy Wrangler w 1986 roku, kosztowały one 180 - 200 rubli. Japońskie radia kosztowały 2000 - 4000 rubli. Importowane towary były niezwykle drogie przy niskich zarobkach. 

Obywatele ZSRR nie mogli legalnie posiadać waluty obcej. Jeśli legalnie otrzymywali zapłatę w walucie obcej, byli zmuszeni wymienić ją na czeki Vneshposyltorg. Na przykład marynarze sprzedawali je na ulicy za 10 - 25 rubli. Te czeki można było wydać w sklepie Beryozka, gdzie były importowane towary takie jak radia, dżinsy, buty i inne produkty dobrej jakości, w tym importowane napoje i jedzenie.  

W 1988 roku rubel stracił siłę nabywczą aż do upadku Związku Radzieckiego. Reforma Pawłowa była ostatnią reformą monetarną, która wycofała z obiegu banknoty 50 i 100 rubli, a ludzie mogli wymienić te banknoty na nową walutę przez 3 dni. Wielu nie zdążyło z powodu ograniczeń, więc używali ich jako tapetę na ścianach wychodka na zewnątrz.